«Ονόματα που συμβολίζουν την συνέχεια και διασύνδεση των απανταχού Καριτσιωτών »

Σουσάνα Κωνσταντίνου Κρητικού (Μπαλάχα)

1872-1931

εγγονή του πρώτου Κρητικού που ήρθε στη Καρίτσα από την Κρήτη και ο Παναγιώτης Δημητρίου Τούντας

1843-1947

 εγγονός του πρώτου Τούντα από τη Ζαραφώνα που εγκαταστάθηκε στην Καρίτσα

ΓΙωργάκης Τσεμπελής (Φαρμάκης)

1846-1930

Οικογένεια του «Κάπα Πι και Ροζακλή»

1869-1956

Άγαλμα Δημήτριου Καρυτσιώτη (1741 - 1819) στο Άστρος Κυνουρίας)

Γιωργίτσα Αναστάση Τούντα (Μικρούτσαινα) το γένος Λάμπρου (1871-1961) 

Νικόλας Κωνσταντίνου Προφύρης (1878-1961) με τη γυναίκα του Δημητρούλα Νικόλα Μαλαβάζου

Σπύρος Γεωργίου Λάμπρος (1880-1976) με τη γυναίκα του Κωνσταντίνα Γεωργίου Χρόνη

Η πρώτη απογραφή στην ελεύθερη Ελλάδα μετά τη μεγάλη επανάσταση του 1821 δείχνει την Καρίτσα να κατοικείται από 20 οικογένειες.  Επικρατέστερες από αυτές ήταν νοικοκυριά που άκουαν στα ονόματα Τσεμπελής, Κατσάμπης, Μαλαβάζος, Τριανταφύλλου, Κοντογιάννης, Γιανναντώνης (αργότερα Αντώνης ή Αντωνίου), Χαγιάς, Τούντας και Κρητικός. Γνωρίζονταν όμως καλύτερα με τα παρατσούκλια τους, όπως Καφετζής, Μαρκαίος, Ρουμάνος και άλλα. Από τότε, πολλές οικογένειες, άλλες έχουν έρθει και άλλες έχουν φύγει. Η σειρά που ήρθαν οι οικογένειες αυτές κατά προσέγγιση είναι ως εξής: Βουρβουριώτης (αργότερα Λάμπρος), Ροζακλής, Τσολομήτης, Τζοβάνης, Κουρτέσης, Χρόνης, Προφύρης, Ζαχαράκης, Γραμματικάκης, Ρήγας, Οικονομόπουλος, Βλάχος, Γεωργαντώνης, Σταυριανός, Θεοδωρακάκος, Τσίπουρας, Χελιώτης, Γεωργοστάθης, Πήλιουρας και Μάζης.

Ενώ, άλλοτε, τα οικογενειακά αυτά ονόματα και παρατσούκλια ήταν απλά ένας τρόπος να διαχωρίζεται η μια οικογένεια από την άλλη, με τον καιρό έχουν γίνει συνώνυμα ταυτοπροσωπίας και ταυτότητας που συμβολίζουν τη συνέχεια και  τη διασύνδεση των απανταχού  οικογενειών και  τη σχέση τους με την γενέτειρά τους, την Καρίτσα.

Αυτό που ακολουθεί είναι μια συνοπτική επισκόπηση από τα σόγια και τις οικογένειες που μέχρι τώρα έχουνε ζήσει στην Καρίτσα.  Επίσης, οπουδήποτε είναι δυνατόν, τοπωνύμια που σχετίζονται με επώνυμα ή παρατσούκλια καταγράφονται σε πλάγια γράμματα.  Το κείμενο είναι αποτέλεσμα στενής συνεργασίας του συγγραφέα με το Στέλιο Δ Χαγιά (Δράτσα) και το Γιάννη Β Γαβριήλ, γιο της Καριτσιώτας Μαρίας Αναστασίου Τούντα (Μικρούτση).  Ειλικρινείς ευχαριστίες επίσης για τη συνεχιζόμενη συμπαράσταση στους συγχωριανούς Αντώνη Κ Κατσάμπη, Μιχάλη Π Ρήγα και Αλεξάνδρα Α Κατσάμπη.  Οφείλουμε επίσης ευγνωμοσύνη για τις ακόλουθες πολύτιμες πηγές:  «Γάμοι του Κοσμά», επιμέλεια του Δημήτρη Γ Τσολομήτη, και «Γκιότσαλι και Άγιος Δημήτριος», τοπική έρευνα και καταγραφή ιστορικών στοιχείων, των συγγραφέων  Κωνσταντίνου Σ Μπατσάκη και Δημήτρη Α Πραγαλού. Και τα δύο αυτά έντυπα αποδείχτηκαν πολύτιμα στην περαιτέρω καταγραφή των παραδοσιακών διασυνδέσεων με τα γειτονικά αυτά χωριά.

ΤΣΕΜΠΕΛΗΣ

Οι Τσεμπελαίοι παραδοσιακά θεωρούνται από τους αυτόχθονες Καριτσιώτες. Λένε ήταν προεστοί στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και ανταμειφθήκανε με πολλά χωράφια στα χαμηλά μέρη του χωριού.  Το όνομα πιθανώς να είναι τουρκικής προέλευσης.  Αν και κάποτε ήτανε πολλοί, σήμερα δεν μένουνε τόσοι απ' το σόι αυτό στην Καρίτσα. H έξοδός τους ουσιαστικά άρχισε στο δεύτερο μισό του προπερασμένου αιώνα. Πολλοί τότε πήγανε σε άλλα περίχωρα ή φύγανε για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της οικογένειας του ισχυρού άντρα της Καρίτσας, Αναγνώστη Τσεμπελή.  Τέσσερις από πέντε γιοι του εγκατέλειψαν το χωριό για να εγκατασταθούν στο Γεράκι στο δεύτερο μισό του προπερασμένου αιώνα.  Ο Νικόλας, ο Κωνσταντίνος, ο Παντελής και ο Γεώργιος μεγάλωσαν δικές τους οικογένειες στο Γεράκι.  Ο Γεώργιος, γεννημένος στην Καρίτσα το 1844, πήγε σώγαμπρος στο Γεράκι το 1872.  Κάπου 25 χρόνια αργότερα, κάθε ένας από τους πέντε γιους του έφυγε για το Χάρισμπουργκ των Ηνωμένων Πολιτειών.  Εκεί, τα αδέλφια Τσεμπελή -Γιάννης, Παναγιώτης, Κωνσταντίνος, Μιχάλης και Τριαντάφυλλος- ίδρυσαν το Ελληνοαμερικανικό Ζαχαροπλαστείο και αναγνωρίζονται από τους πρωτοπόρους της ελληνικής κοινότητας στην ευρύτερη περιοχή του Χάρισμπουργκ. Λεύκωμα της εκεί Ελληνορθόδοξης Κοινότητας γράφει: «Τόσοι και τόσοι Έλληνες νεομετανάστες έφαγαν το πρώτο τους φαγητό και κοιμήθηκαν την πρώτη βραδιά στο Χάρισμπουργκ, στο Ελληνοαμερικανικό Ζαχαροπλαστείο» των αδελφών Τσεμπελή.

Στο μεταξύ, στην Καρίτσα οι οικογενειακές ομάδες των Τσεμπελαίων διαχώριζαν με τα παρατσούκλια Καλετούρκος, Φαρμακαίοι, Μπικαίοι, Καφετζαίοι, και Λορδαίοι.

Σχετικά τοπωνύμια: 

του Παντελή Τσεμπελή το Καλύβι, το Λινό του Καφετζή, η Λορδαίικη Στρούγκα

Καλετούρκος

Ο Χρήστος Αναγνώστη Τσεμπελής (Καλετούρκος), ισχυρή φυσιογνωμία του χωριού κατά το πρώτο μισό του περασμένου αιώνα είναι ένας από δυο μονάχα γιος του Αναγνώστη που παρέμεινε στην Καρίτσα.  Ο Καλετούρκος υπήρξε ένας από τους πρώτους προέδρους της κοινότητας και διαδέχτηκε τον Κωνσταντίνο Νικολάου Μαλαβάζο (Κωστή) όταν εκείνος ξαναγύρισε οριστικά στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1919.  Οι γεροντότεροι το θυμούνται, «ασπρομάλλη και πολύ γέρο όταν ψηφίστηκε πρόεδρος».  Το παρατσούκλι «Καλετούρκος» το κόλλησε, λένε, γιατί του άρεσε να φοβίζει τα μικρά που τον αποφεύγανε ενώ αυτός μουρμούριζε, «Καλέ Τούρκο, καλέ Τούρκο που ίσε;»

Φαρμάκης και Μπίκος

Από τις οικογένειες των Τσεμπελαίων που μένουν ακόμα στο χωριό είναι δύσκολο να βρεθεί κοινός κρίκος να τους συνδέει όλους μαζί, εκτός από τις οικογένειες Φαρμάκη και Μπίκου που εντοπίζουν τον κοινό πρόγονο Θανάση Τσεμπελή πριν έξι γενεές.  Ο Θανάσης γεννήθηκε προς το τέλος του 18^ου αιώνα και ήταν πατέρας του Γιάννη Τσεμπελή (Φαρμάκη)  και του Δημήτρη Τσεμπελή (Μπίκου) οι οποίοι με τη σειρά τους είναι οι κοινοί πρόγονοι των μεταγενέστερων Φαρμακαίων και Μπικαίων.

Καφετζής

Οι Καφετζαίοι είναι μια άλλη παλιά οικογένεια  των Τσεμπελαίων και προέρχονται από το Χρήστο Τσεμπελή που γεννήθηκε γύρω στα 1810.  Είχε τουλάχιστον τρία παιδιά: τη Ρεγγίνα, τη Σωτηρία και τον Κωνσταντίνο.  Η Ρεγγίνα πήγε στον Αϊ-Δημήτρη όταν το 1864 παντρεύτηκε τον Παπα-Καμαρινό της εκεί ενορίας.  Η Σωτηρία το 1869 παντρεύτηκε το Θεόδωρο Κανέλλη στο Γεράκι. Ο δε Κωνσταντίνος κι αυτός έφυγε από την Καρίτσα και έμενε στον Κόσμα όπου το 1865 παντρεύτηκε τη Λυγερή Τζοβάνη.  Αργότερα, ξαναγύρισε στην Καρίτσα και άνοιξε καφενείο, γι' αυτό και του κόλλησαν το παρατσούκλι «Καφετζής».  Μεγάλωσε μεγάλη οικογένεια με 13 παιδιά, εφτά αγόρια και έξι κορίτσια, αλλά μέσα σε οχτώ χρόνια, από το 1896 μέχρι το 1904, όλα τα αγόρια φύγανε από τη Καρίτσα και μεταναστέψανε στην Βαλτιμόρη των Ηνωμένων Πολιτειών.  Η παρουσία των Καφετζαίων στο χωριό τελείωσε με το θάνατο του Κωνσταντίνου το 1918 αλλά το «Λίνο του Καφετζή» στα  παλιά αμπέλια της Πάνω Λούτσας μαρτυράει την ύπαρξή τους.  Να σημειωθεί, κατά τη διάρκεια του προπερασμένου αιώνα αρκετοί άντρες Τσεμπελαίοι εγκατασταθήκανε και παντρευτήκανε στα γειτονικά χωριά Πελετά, Κοσμά και Γεράκι όπου απέκτησαν πολλούς απογόνους.

Λόρδος

Ακόμα ένας άλλος από τους Τσεμπελαίους που κάπως αποκόπηκε από τους υπόλοιπους είναι ο Κωνσταντίνος Βασιλείου Τσεμπελής, καλύτερα γνωστός ως «Λόρδος».  Γεννήθηκε το 1847 και είχε εκατοστίσει τα χρόνια του όταν πέθανε το 1947.  Ήταν ένας από τους φτωχότερους του χωριού, γι’ αυτό και τον κοροϊδεύανε με το παρατσούκλι «Λόρδος».   Ο δε μοναχογιός του, ο Παναγιώτης, πέθανε μια βδομάδα μετά από τον πατέρα του.  Επέζησαν τρεις κόρες –Αγγελική, Γιαννούλα και Κατερίνα- που όλες ήτανε εγκαταστημένες στην Αθήνα.

ΚΑΤΣΑΜΠΗΣ

Οι Κατσαμπαίοι μπορούν επίσης να θεωρηθούν από τα αρχαιότερα σόγια, τόσο παλιά όσο η ίδια η Καρίτσα.  Πρόκειται για πολύ μεγάλο σόι μόνο μέρος του οποίου προέρχεται από κοινό πρόγονο.  Από πρόσφατες έρευνες συμπεραίνεται ότι ο Γεώργιος Κατσάμπης, που εντοπίζεται στον 18^ου αιώνα, ίσως να είναι ο χαμένος κρίκος και κοινός πρόγονος όλων των μεταγενέστερων Κατσαμπαίων.  Από τότε και μετά, το σόι κατατάσσεται σε τρεις διαφορετικές οικογενειακές ομάδες που αναγνωρίζονται καλύτερα από τα παρατσούκλια τους, που έχουν αποχτήσει στο πέρασμα του χρόνου. Πρώτα έχουμε τους Μαρκαίους, τους Νταβελαίους και τους Ποφολαίους, δεύτερο τους Γιαννεαίους, τους Κασιδαίους και «Ο Κατσάμπης», και  τελικά τους Βατσουραίους.

Σχετικά τοπωνύμια:

τα Κατσαμπαίικα, του Κατσάμπη τ’ Αλώνι, το Μαρκαίικο Καλύβι, το Βατσουραίικο Στεφάνι

Μαρκαίος, Νταβέλης και Πόφολος

Οι οικογένειες Μάρκου, Νταβέλη και Πόφολου έχουν στενή συγγένεια μεταξύ τους. Ξεκινάνε με το Μάρκο Κατσάμπη (Μαρκαίο) πριν  έξι  γενεές, ο οποίος είχε τρεις γιους: το Γιάννη, το Γεώργιο και το Χρήστο. Ο Γιάννης παντρεύτηκε την Κατερίνα Γιάννη Κοντογιάννη (Φουρλογιαννού)  και συνέχισε με το παρατσούκλι «Μαρκαίος». Ο Γεώργιος παντρεύτηκε την Βενέτα Γιάννη Βουρβουριώτη (Λάμπρου) και απόχτησε το παρατσούκλι «Νταβέλης», ενώ ο Χρήστος παντρεύτηκε τη Μαρίκα Ρουβέλη από τη Χούνη και του κόλλησαν το παρατσούκλι «Πόφολος».  Ο Γιάννης Δημητρίου Κατσάμπης (Μαρκαίος), ο πρώτος Καριτσιώτης που εγκαταστάθηκε στην Αδελαΐδα της Νότιας Αυστραλίας, είναι δισέγγονος του πρώτου Μαρκαίου.  Ο Αντώνης Κωνσταντίνου Κατσάμπης (Νταβέλης),  ο αγροφύλακας του χωριού από το 1961 μέχρι το1966, είναι εγγονός του πρώτου Νταβέλη.  Και, ο Κώστας Γιάννη Κατσάμπης (Πόφολος), ο πρώτος  πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου από το 1999 μέχρι το 2003, είναι δισέγγονος του πρώτου Πόφολου.

Γιαννές, Κασίδης και «Ο Κατσάμπης»

Οι οικογένειες Γιαννέ, Κασίδη και «Ο Κατσάμπης» ξεκινάνε από τον Παναγιώτη Δημητρίου Κατσάμπη που πιθανώς να γεννήθηκε στη δεκαετία του 1820. Ο Παναγιώτης και η γυναίκα του, η Κατερίνα, απόχτησαν τέσσερις γιους: τον Αποστόλη, το Γιάννη, το Δημήτρη και το Γιώργη. 

Ο Αποστόλης έφυγε από την Καρίτσα και πήγε στο Γεράκι να παντρευτεί την Φιλιππία Αντωνάκη. Τα δε παιδιά τους μετανάστεψαν στις Ηνωμένες Πολιτείες προς το τέλος του προπερασμένου ή στις αρχές του περασμένου αιώνα.

Ο Γιάννης παρέμεινε στην Καρίτσα όπου τόσο ο ίδιος όσο και οι απόγονοί του απόχτησαν το παρατσούκλι Γιαννέ. Ο Σωτήρος Γιάννη Κατσάμπη, επάγγελμα οδοντίατρος, είναι δισέγγονος του πρώτου Γιάννη Παναγιώτη Κατσάμπη (Γιαννέ).

Ο Δημήτρης ήταν παππούς του Δημητρίου Κωνσταντίνου Κατσάμπη, ισχυρού άντρα του χωριού με μεγάλη δραστηριότητα και επιρροή ως κοινοτάρχης και επιχειρηματίας, που γεννήθηκε το 1896 και γνωριζόταν δε απλά με το όνομα «Ο Κατσάμπης».  «Του Κατσάμπη τ’ Αλώνι» δίπλα στον Αϊ-Νικόλα είναι τοπωνύμιο που επισφραγίζει την ύπαρξη της σπουδαίας αυτής οικογένειας. Ο δε Κώστας Δημητρίου Κατσάμπης, ο σημερινός αντιδήμαρχος των Γερονθρών, είναι δισέγγονος του Δημήτρη Παναγιώτη Κατσάμπη.

Ο Γιώργης που γεννήθηκε το 1848 είχε παρανομαστεί Κασίδης.  Ήτανε παντρεμένος με τη Χρυσούλα Γεωργίου Χαγιά (Γιωργηχαγιά) και είναι ο κοινός απόγονος των Κασιδαίων.

Βατσούρας

Τέλος, οι οικογένειες του Βατσούρα, που ξεκινάνε με το Γιάννη Θανάση Κατσάμπη και τη γυναίκα του τη Μετάξω κατά το 1820, είναι ξεκομμένο παρακλάδι από τον κύριο κορμό των υπόλοιπων Κατσαμπαίων, εκτός αν αποδειχτεί ότι ο πρώτος Θανάσης του 18^ου αιώνα ήταν πράγματι γιος του πρώτου Γεώργιου, δηλαδή του υποτιθέμενου κοινού πρόγονου ή χαμένου κρίκου όλων των Κατσαμπαίων.  Το «Βατσουραίικο Στεφάνι», πιο κάτω από το πατρικό τους σπίτι, είναι τοπωνύμιο που δείχνει τη σχέση τους με το χωριό.  Ο Αργύρης και ο Βαγγέλης ήταν οι μόνοι που είχαν απομείνει από την ομάδα αυτή και μετανάστεψαν με τις οικογένειές τους στη Μελβούρνη και στην Αδελαΐδα της Αυστραλίας αντίστοιχα στις δεκαετίες του ’50 και του ’60. Οι τελευταίοι στο χωριό ήταν η οικογένεια του Βαγγέλη Γιάννη Κατσάμπη (Βατσούρα) που έφυγε το 1961. Ο γράφων είναι πέμπτης γενεάς απόγονος των Βατσουραίων.       

ΜΑΛΑΒΑΖΟΣ

Οι Μαλαβαζαίοι είναι κι αυτοί πολυπληθείς που δύσκολα βρίσκουν κοινό πρόγονο.  Τρεις ευδιάκριτες οικογενειακές ομάδες Μαλαβαζαίων παρουσιάζονται.  Πρώτα έχουμε τους Ρουμαναίους που περιλαμβάνουν τις οικογένειες Μακάριου, Σιουλάρμπη και Γκαβοχρήστου, δεύτερο τους Κρεκαίους και Καψαλαίους που περιλαμβάνουν τις οικογένειες Μάλαμα και Λουκά, και τρίτο τους Ζωναραίους, Ρουμελιωταίους και Μαζαρακαίους με τις οικογένειες Κωστή και Μπέη.

Παρά τις δυσκολίες να εντοπιστεί ο γενάρχης όλων των Μαλαβαζαίων της Καρίτσας βάσει συλλογισμών κι έχοντας υπόψη το μοίρασμα των χωραφιών, τα επαναλαμβανόμενα κληρονομημένα βαφτιστικά ονόματα και τις ηλικίες γνωστών ατόμων βγαίνει  εύλογα το συμπέρασμα ο πρώτος κοινός πρόγονος όλων των Μαλαβαζαίων ίσως να ονομαζόταν Κωνσταντίνος, να είχε γεννηθεί γύρω στα 1730  και να ήταν πατέρας του Γιάννη, του Δημήτρη και του Νικόλα.  Ο Γιάννης ήταν πρόγονος των Ρουμαναίων, ο Δημήτρης των οικογενειών  Μπέη, Κωστή, Μαζαράκη και Ρουμελιώτη, κι ο Νικόλας των Κρεκαίων-Καψαλαίων.

Το τοπωνύμιο «Μαλαβαζαίικη Xoύνη», χωράφια που βρίσκονται στους πρόποδες του Καλόγερου, ωστόσο, αποδεικνύουν αδιαμφισβήτητα ότι πρόκειται για σπουδαίο σόι του χωριού.  Η Χούνη ήταν θαμνώδης λεκάνη, κάπου πέντε χιλιόμετρα σε μάκρος, που καθάρισε και έκανε χωράφια ο Δημήτριος Μαλαβάζος κατά τη διάρκεια του 18^ου αιώνα.  Όμως με το πέρασμα του χρόνου παραδοσιακές προικοδοτήσεις και κληρονομιές οδήγησαν στη διάσπαση της μεγάλης αυτής έκτασης σε μικρά χωράφια που μοιράζονται πολλοί απόγονοι.  Ως εκ τούτου η Αντωναίικη Χούνη αποτελεί το κομμάτι που δόθηκε προίκα στη Μηλίτσα Νικόλα Μαλαβάζου όταν το 1870 παντρεύτηκε τον Παναγιώτη Γιάννη Αντώνη (Παναγιωταντώνη).  Παραπέρα τα Κρεκαίικα, Κουλενταίικα και Κωνστανταραίικα είναι χωράφια της χούνης που κληρονόμησαν άλλοι απόγονοι Μαλαβαζαίοι. 

Σχετικά τοπωνύμια: 

η Μαλαβαζαίικη Χούνη, τα Κρεκαίικα Καλύβια, τα Κουλενταίκα, τα Κωνστανταραίικα,  του Ρουμάνου ο Βράχος, το Σφοντάμι του Κωσταντιρουμάνου, του Μπέη ο Βράχος, η Μαζαρακαίικη Μάντρα 

Υπάρχει και η βουνοκορυφή Μαλαβάζο 33 περίπου χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Καρίτσα

Ρουμάνος, Μακάριος, Σιουλάρμπης και Γκαβοχρήστος

Οι Ρουμαναίοι, Μακαραίοι, Σιουλαρμπαίοι και Γκαβοχρησταίοι στην πραγματικότητα είναι μια μεγάλη ομάδα που ξεκινάει προς το τέλος του 18^ου αιώνα με τη γέννηση του παλαιού Γιάννη Μαλαβάζου που παντρεύτηκε την Αργυρώ και απέκτησαν τον Κωνσταντίνο (Γερορουμάνο), ο οποίος με τη γυναίκα του, τη Σουζάνα, είχαν  τέσσερις γιους: το Γιάννη (Ρουμάνο), τον Αναστάση (Γερομακάριο), το Γιώργη (Γεροσιουλάρμπη) και το Χρήστο (Γκαβοχρήστο).

Ο Γιάννης, ίσως ο μεγαλύτερος γιος, είχε παντρευτεί τρεις φορές. Αυτός και οι απόγονοί του συνέχισαν το παρατσούκλι Ρουμάνος. Ένας επιβλητικός βράχος δίπλα στη δημοσιά, όταν πρωτοαντικρίζουμε το χωριό, αποδεικνύει τη σπουδαιότητα αυτής της οικογένειας στην Καρίτσα και δικαιολογημένα ονομάζεται του «Ρουμάνου ο Βράχος». Θρύλος των Ρουμαναίων είναι ο εγγονός του Γερορουμάνου, ο Μιχάλης Μαλαβάζος (Ρουμάνος), που ανήμερα της 25ης Μαρτίου 1914 παρασημοφορήθηκε από τον πρωθυπουργό της Ελλάδας,  Ελευθέριο Βενιζέλο, με μετάλλια ανδρείας για την γενναιότητά του  τα προηγούμενα δύο χρόνια στους Βαλκανικούς Πολέμους, από το 1912 μέχρι το 1913, για την απελευθέρωση της Ηπείρου, της Μακεδονίας και της Θράκης.  

Ο Αναστάσης και οι απόγονοί του πήραν το παρατσούκλι «Μακάριος».  Γνωστότερος απ΄ αυτούς, φυσικά, ήταν ο Παπά-Αναστάσης, ο παπάς της Καρίτσας από το 1932 μέχρι το θάνατό του το 1964.   O Παπά-Αναστάσης ήταν εγγονός του πρώτου Γερομακάριου.

Ο Γιώργης παντρεύτηκε τη Διαμάντω Γιάννη Καπετανάκη από το Γεράκι. Αυτός και οι απόγονοί του πήραν το παρατσούκλι «Σιουλάρμπης».

Ο δε Χρήστος που γνωριζότανε ως «Γκαβοχρήστος» παντρεύτηκε  την Κατερίνα Θανάση Χαρίτου και εγκαταστάθηκε στο Γεράκι.

Κρέκος και Καψάλης

Παρά το γεγονός ότι οι Κρεκαίοι και οι Καψαλαίοι θεωρούνται ξεχωριστές ομάδες στην πραγματικότητα και οι δυο συνδέονται με κοινό πρόγονο το Νικόλαο Κωνσταντίνου Μαλαβάζου που γεννήθηκε κάποτε στη δεκαετία του 1760.  Ο Νικόλας λένε αργά στη ζωή είχε δύο γιους, το Γεώργιο (Γεώργη-Κρέκο) και τον Αναστάση (Γερο-Καψάλη)

Κρέκος

Οι Κρεκαίοι, είναι μεγάλη ομάδα με κοινό πρόγονο το Γιώργη Νικολάου Μαλαβάζο (Γιωργηκρέκο), της εποχής του 1820, ο  οποίος μέσα σε 100 χρόνια έχει 107 γνωστούς απογόνους. Ένας δισέγγονος, ο Λεωνίδας Γεωργίου Μαλαβάζος, γνωστός ως «Μουρχούτας», υπηρέτησε ως πρόεδρος της Κοινότητας του χωριού, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, στη δεκαετία του '40 και στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια στις αρχές της δεκαετίας του '50.

Καψάλης

Το Καψαλαίικο αρχίζει με τον Αναστάση Νικολάου Μαλαβάζο (Γεροκαψάλη) που γεννήθηκε γύρω στα 1810. Ο Αναστάσης είχε έξι γιους: τον Παντελή, το Νικόλα, το Σωτήρο, τον Ηλία, το Διαμαντή και το Θανάση.

Ο Παντελής που απόχτησε το παρατσούκλι «Καψάλης» είχε τρεις γιους που απόχτησαν δικές τους οικογένειες: το Νικόλα (Καψάλη), τον Κωνσταντίνο (Μάλαμα) και τον Αναστάση (Λουκά).

Ο Νικόλας, γνωστό`